9 qershor 1958
Në kulmin e Luftës së Ftohtë, SHBA-ja kërkonte mënyra të reja për të garantuar parandalim bërthamor të besueshëm përballë Bashkimit Sovjetik. Rezultati ishte ndërtimi i një platforme të padukshme dhe të lëvizshme: një nëndetëse bërthamore e armatosur me raketa balistike, e para e këtij lloji në histori.
Ndërtimi
Fillimisht, USS George Washington ishte projektuar si një nëndetëse sulmuese me emrin USS Scorpion (SSN-589). Por në vitin 1958, vendimi politik dhe ushtarak për të ngritur një flotë nëndetësesh strategjike bëri që ajo të modifikohej gjatë ndërtimit. Në mënyrë të fshehtë, trupi i saj u zgjerua për të futur një seksion shtesë, i cili mund të mbante 16 raketa balistike Polaris A-1.
Punimet u kryen në kantierin Electric Boat të kompanisë General Dynamics në Groton, Connecticut. Nëndetësja përdorte një reaktor bërthamor S5W, që i siguronte autonomi të gjatë lundrimi pa pasur nevojë për furnizim.
Lëshimi në det dhe testimi
USS George Washington u lëshua në det më 9 qershor 1959, ndërsa hyri në shërbim zyrtarisht më 30 dhjetor 1959 nën komandën e Kapitenit James B. Osborn. Vetëm disa muaj më pas, më 20 korrik 1960, nëndetësja bëri histori kur lëshoi dy raketa Polaris A-1 nga thellësia në Oqeanin Atlantik, afër Cape Canaveral – duke demonstruar për herë të parë në botë aftësinë për të kryer sulm bërthamor nga deti në mënyrë të padallueshme dhe të menjëhershme.
Rëndësia historike
Nëndetësja USS George Washington nuk ishte vetëm një armë, por një simbol i strategjisë së “Triadës bërthamore” amerikane, krahas avionëve bombardues dhe raketave tokësore. Ajo hapi rrugën për ndërtimin e flotës së nëndetëseve SSBN që dominuan doktrinën e parandalimit gjatë gjithë Luftës së Ftohtë.
Përgatiti: L.Veizi