Komunikimi në natyrë është një nga mjetet më të rëndësishme të disponueshme për një specie; mund të përdoret për të paralajmëruar grabitqarët, për të kujtuar këlyshët e tyre, për të shkëmbyer informacione, për të joshur një partner të mundshëm, madje edhe për tu grindur dhe zgjidhur konfliktet. Disa komunikime mund të jenë të dobishme jo vetëm për kafshët që i krijojnë ato, por edhe për speciet e tjera që jetojnë në të njëjtin habitat.
Shumë zogj, për shembull, dëgjojnë thirrjet e alarmit të specieve të tjera për të ditur se kur do të vijë një grabitqar. Dhe në pyjet e Panamasë ka disa gjitarë që kanë mësuar të dëgjojnë zhurmat e disa majmunëve dhe t’i përdorin ato për të gjetur ushqim: sipas një studimi të publikuar në Biotropica.
Studimi u krye nga dy biologë nga Universiteti i Kopenhagës, të cilët kaluan 9 muaj në një pyll tropikal në Panama, duke vëzhguar dhe regjistruar sjelljen e disa llojeve të kafshëve. Para së gjithash majmunët e lartpërmendur, në veçanti kapuçin cebo ( Cebus capucinus ) dhe majmuni merimangë e Geoffroy ( Ateles geoffroyi ), të cilët jetojnë midis tendave të pemëve në pyllin panamez: aty ata gjejnë të gjithë ushqimin që u nevojitet, kryesisht në formë frutash.
Megjithatë, këto nuk janë kafshë veçanërisht të edukuara, dhe mbi të gjitha shumë shpërdoruese: pas nja dy kafshimesh nga një frut, ata e lëshojnë atë në tokë dhe kalojnë në tjetrin. Këtu hyjnë në lojë gjitarët e tjerë të studiuar, në veçanti coati (një i afërm i rakunit) dhe aguti ( Dasyprocta , një brejtës), të cilët përfitojnë nga mbetjet e shumta të majmunëve dhe ushqehen me frutat që bien nga pemet.
Dy biologët gjurmuan lëvizjet e këtyre gjitarëve duke përdorur GPS, duke i krahasuar me ato të majmunëve dhe kryen një sërë eksperimentesh paralelisht duke përdorur thirrjet e regjistruara të majmunëve cebi dhe merimangë. Ajo që ata zbuluan është se kur coati dhe aguti dëgjojnë zhurmën e një grupi majmunësh duke ngrënë, ata menjëherë drejtohen nën pemën e tyre dhe presin që të bien mbetjet.
Shumw pemë dhe shumë gjitarë nuk do të kishin asgjë për të ngrënë nëse nuk do t’i shponin veshët për të spiunuar majmunët “cebi” dhe “merimangë”. Kjo na tregon gjithashtu se këta primatë janë veçanërisht të vlefshëm dhe zhdukja e tyre do të shkaktonte probleme kaskaduese në të gjithë ekosistemin.