Në orët e para të 15 prillit 1912, Titaniku u fundos. Ishte vetëm e para nga një seri tragjedish që do të preknin anijet transatlantike të konsideruara shumë të sigurta.
“RMS Titanic” u shkatërrua në orët e para të 15 prillit 1912. Duke u nisur nga Southampton, Angli, anija oqeanike britanike po niste udhëtimin e saj të parë për në Nju Jork, kur, në mes të Oqeanit Atlantik, u përplas me një ajsberg i cili e fundosi për dy orë e 40 minuta. Nga 2228 personat në bord vetëm 705 u shpëtuan; mes tyre, Millivina Dean e cila ishte vetëm dy muajshe dhe ishte pasagjerja më e re (ajo vdiq më vonë në 2006).
DHE PAS TITANIK, LUSITANIA
Pikërisht e kundërta e asaj që ndodhi në një tragjedi të ngjashme, e cila për çudi ndodhi në të njëjtat ujëra, vetëm tre vjet më vonë. Në atë rast, anija e linjës Lusitania u mbyt, e goditur nga siluri i një nëndetëseje gjermane. Anija u mbyt në vetëm 18 minuta dhe nga 1949 personat në bord, 751 u shpëtuan, kryesisht të rinj.
Sipas ekspertëve, origjina e ndryshimit qëndron në kohët e ndryshme të fundosjes.
Në Titanikun pasagjerët mendonin se kishin kohë dhe, të paktën në fazat e hershme, vendet në varkat e shpëtimit iu lanë fëmijëve dhe atyre që i shoqëronin.
Shpejtësia me të cilën u mbyt Lusitania, përkundrazi, i pengoi pasagjerët nga çdo arsyetim. Reagimi i panikut dhe instinkti i mbijetesës i pushtuan pasagjerët dhe ata që ishin fizikisht më të përshtatshëm për ta bërë këtë, – domethënë të rinjtë, – shpëtuan.
“Njerëzit rreth meje po luftonin me njëri-tjetrin për të shpëtuar veten. Një burrë krejtësisht i çmendur më kërceu mbi supe, duke menduar se mund ta mbështesja,” – tha Theodate Pope Ridddle, i cili kishte shpëtuar për një mrekulli, shumë vite më vonë. Mes të mbijetuarve ishte edhe arkitekti anglez Oliver Percy Bernard, i cili përshkroi fazat më dramatike të mbytjes së anijes për revistën “Illustrated London News”. E mbijetuara e fundit, Audrey Warren Pearl, ishte tre muajshe në ditën e tragjedisë. Ajo vdiq më 11 janar 2011.
ANDREA DORIA DHE CONCORDIA
Por përpara tragjedisë së “Costa Concordia” në natën e 13 janarit 2012, – ku 32 njerëz vdiqën duke përfshirë pasagjerë dhe anëtarë të ekuipazhit, – ai i gdhendur më thellë në kujtesën e italianëve, është padyshim ai i transatlantikut “Andrea Doria”. Anija ishte ndërtuar në 1951 dhe rrugës për në Nju Jork më 25 korrik 1956 përfundoi në fund të detit. Pak pas orës 23:00, një përplasje shumë e dhunshme tronditi anijen, e komanduar nga kapiteni Piero Calamai. Falë mjegullës së dendur, por kryesisht për shkak të një gabimi të rëndë nga oficeri i ri Gunnar Nordenson, akullthyesi suedez “Stokholm” kishte goditur me harkun e tij të përforcuar anën e “Andrea Doria”, i cili menjëherë filloi të marrë ujë.
Falë efikasitetit të operacioneve të evakuimit, vetëm 46 nga 1706 pasagjerët në bord humbën jetën dhe, duke përjashtuar një fëmijë që vdiq pas një rrëzimi teksa hipte në varkën e shpëtimit, të gjitha viktimat e tjera ndodheshin në kabinat e prekura nga përplasja. Në mesin e pasagjerëve të palës së përfshirë, katërmbëdhjetë vjeçarja Linda Morgan u shpëtua mrekullisht, pasi u hodh në urën e “Stokholmit” dhe u gjet atje, pothuajse e padëmtuar. Komandanti italian Piero Calamai ishte i fundit që zbriti nga “Andrea Doria”, pasi u sigurua se nuk kishte mbetur njeri në bord. Thuhet se para se të vdiste në Genova, më 7 prill 1972, ai murmuriti në agoni: “Shpëtoni pasagjerët … Shpëtoni pasagjerët”.
TRAGJEDITË E HARRUARA
Megjithatë, mbytjet e anijeve që kanë marrë më shumë viktima janë shumë më pak të njohura se ato të përmendura deri më tani. Rekordi tragjik shkon në tragetin filipinas “Doña Paz”, i cili u mbyt në ishullin Marinduque në mbrëmjen e 20 dhjetorit 1987, pasi u përplas me një cisternë dhe mori flakë. Vdekjet ishin të paktën 3,000 vetë, por llogaritja është e pasaktë, sepse në tragetin që mund të transportonte maksimumi 1,424 pasagjerë, shumë prej tyre nuk ishin të regjistruar. Të mbijetuarit ishin vetëm 26.
Një statistikë e ngjashme, gjithashtu e pasaktë për shkak të emigrantëve të shumtë të paligjshëm në bord, ka të bëjë me fundosjen e tragetit kinez “SS Kiangya”, i cili më 4 dhjetor 1948 u përplas me një minë në ujrat pranë Shangait. Megjithatë, në atë rast, anijet që erdhën në ndihmë arritën të shpëtonin një mijë nga pasagjerët.
Megjithatë, në vitet e fundit, pothuajse 2000 viktima ishin gjatë fundosjes së tragetit senegalez “Le Joola”, i cili u mbyt pas një stuhie më 26 shtator 2006, në brigjet e Gambisë. Midis 64 të mbijetuarve ishte vetëm një grua, nga një varkë peshkimi vetëm disa orë më vonë. Fëmija që ajo mbante, – vajza e vetme nga tetë fëmijët e saj, – quhej Joola.
Burimi: focus.it/ Përgatiti për