Ambicia për të organizuar “Lojërat Olimpike më të mëdha në histori”, me një ceremoni hapjeje “të paharrueshme”, jo brenda një stadiumi, por përgjatë Senës, para qindra mijëra spektatorëve, dhe garat në qytet, nga vendi de la Concorde. në Trocadéro: Parisi fillon numërimin mbrapsht, një vit deri në hapjen më 26 korrik 2024, duke shpallur ambiciet e tij olimpike të “madhështisë”.
Por ka shumë dyshime dhe pikëpyetje për gjendjen e përgatitjes së strukturave dhe zgjedhjet e bëra, disa të guximshme por të rrezikshme. Për të mos folur për polemikat e përpikta që shoqërojnë fazën organizative, nga frika e një buxheti që do të tejkalojë të gjitha parashikimet e deri tek dyshimet për tendera të montuar. Transporti dhe eko-qëndrueshmëria janë çështjet që shqetësojnë më shumë parizianët, së bashku me rritjen e papërmbajtshme të çmimeve të qirave. “Lojëra të hapura, sy hapur” shkruhet në një nga sloganet e preferuara të Komitetit Organizativ: hapni lojëra sepse të gjithë do të mund të marrin pjesë, jo vetëm ata që kanë një biletë për në tribunat e një stadiumi, por edhe ata që do të shikojnë nga stadiumi. parapetet e Lungosenna-s për ceremoninë inauguruese ose kush do të shkojë në vendin de la Concorde ku janë planifikuar garat e “breakdance”. Sytë hapur, sepse ajo që po përgatitet, që nga inaugurimi deri në mbyllje, është një ambicie që bie erë faraonike. Por edicioni i vitit 2024, i caktuar në Paris vetëm 100 vjet pas atij të mëparshmi, u dëshirua me germa të mëdha nga vetë presidenti Emmanuel Macron, si një “markë” e pashlyeshme në “mbretërimin” e tij 10-vjeçar.
– CEREMONIA E HAPJES DHE SIGURIA: ditët e fundit rreth dyzet varka kanë “provuar” për herë të parë në lumë se cila do të jetë ceremonia e hapjes së ëndërruar nga Macron. Numri aktual i varkave në të cilat ekipet dhe delegacionet do të gjejnë hapësirë dhe të cilat do të parakalojnë mes Kullës Eiffel dhe Concorde nuk është zyrtarizuar. Ato variojnë nga një minimum prej 100 deri në maksimum 180. Për burrat e sigurisë do të jetë një sfidë e paprecedentë dhe kur të shohin, në orën 20:24, 150 varkat që do të nisen drejt Senës, do të kenë të dridhura. Do të ketë – sipas ministrit të Brendshëm, Gerald Darmanin, të paktën 35,000 xhandarë dhe policë, plus koka lëkure, departamente të specializuara dhe roje private. Por një milion njerëz, mes atyre që paguajnë dhe parisienëve në parapetet e Senës, janë një objektiv i dimensioneve të paprecedentë që duhen mbrojtur. Në orën 23:50 barkat do të jenë të sigurta dhe Lojërat do të hapen.
– BUXHETI: sa do të kushtojnë Lojërat e Parisit dhe kush do të paguajë? Pyetja e përjetshme që ndjek Olimpiadën moderne përmban baletin e zakonshëm të numrave: nga 6.6 miliardë në 8.8 miliardë. Presidenti i komitetit organizativ, ish-kanoisti Tony Estanguet, konfirmoi javën e kaluar se buxheti i organizatës së tij është 4.4 miliardë, i mbuluar 96% nga sektori privat. Pjesa e mbetur, shifra ekuivalente, ka të bëjë me Solideo, të cilit iu dhanë kontratat për ndërtimin e fshatit Olimpik dhe shumicën e strukturave për Lojërat. Nga kjo gjysmë e dytë, 1.7 miliardë janë para publike.
– TRANSPORTI: është një nga makthet e parisienëve dhe ka ende shumë punë për të bërë për të arritur qëllimin e transportit të 9 deri në 10 milionë njerëz në ditë nga një vend në tjetrin të Olimpiadës. Në Saint-Denis, rreth Stade de France, priten maja prej 1000 personash në minutë në transferta.
Në letër, metroja, trenat, autobusët dhe tramvajet duhet t’ia dalin, duke pasur parasysh se një tren i ri ekspres i shpejtë pritet të lidhë aeroportin Charles de Gaulle me qendrën e Parisit, por për keqbërësit situata e trafikut në Paris do të shpërthejë, duke qenë se 185 kilometra në kryeqytet dhe rrethinë ato do të jenë të mbyllura dhe të rezervuara për personat e akredituar dhe mjetet e urgjencës. A do të mjaftojnë “Olimpistët”, pistat e biçikletave të ndërtuara për Lojërat që do t’ju lejojnë të lëvizni me dy rrota midis një vendi në tjetrin, duke shijuar edhe parkimin për pjesëmarrësit e akredituar?
– OBJEKTET: vende shumë ikonike, me vendet simbolike të Parisit si sfond për garat, nga Kulla Eifel në Pallati i Versajës, nga Seina në Champs Elysees. Parisi do të përdorë të gjitha objektet ekzistuese ose do të transformojë disa vende për këtë rast: tre gjërat e vetme që po ndërtohen janë fshati olimpik, qendra ujore dhe Arena Porte de la Chapelle. Nuk ka vonesa në punime, dorëzimi është planifikuar për datën 1 mars sipas planit.
– RREZIKU I PROTESTËS: Java e trazirave në periferi në fund të qershorit, e shkaktuar nga vrasja e 17-vjeçarit Nahel nga një polic në një postblloqe në anë të rrugës, ngriti pyetjen: po sikur të ndodhte gjatë Lojërave Olimpike? “Ne jemi shumë të vëmendshëm – siguroi Estanguet – në banlie ne punojmë me Ministrinë e Brendshme, por jemi në kontakt të vazhdueshëm edhe me shoqatat rinore”. “Që nga viti 2017 – vuri në dukje ai – data në të cilën na u caktuan Lojërat, asgjë nuk i është kursyer Francës dhe botës, përfshirë Covid-in. Sot sfidat janë shtuar, por edhe ambiciet tona. Nuk ka pasur kurrë një dëshirë të tillë për të bërë Lojërat Olimpike dhe që kjo sipërmarrje të jetë një sukses që do të hyjë në histori”.
– RUSËT, Bjellorusianët DHE RREZIKU I BOJKOTIT: lufta në Ukrainë, e cila po vazhdon për gati një vit e gjysmë, hedh më shumë se një hije mbi Lojërat. Në frontin sportiv, çështja kryesore ka të bëjë me pjesëmarrjen e atletëve rusë dhe bjellorusë. IOC do të shtyjë edhe një herë vendimin për ftesat për ekipet e dy vendeve, edhe nëse do të vazhdojë të insistojë tek federatat e ndryshme që t’i lejojnë ata të marrin pjesë si sportistë asnjanës. Sipas Thomas Bach, asnjë vendim nuk do të merret para muajit tetor, kur është caktuar sesioni i 140-të i IOC në Indi, i cili do të paraprihet nga mbledhja e ekzekutivit në 12-13 tetor.
– ÇMIMET E AKOMODIMIT DHE BILETAVE PËR YJET: tarifat e hoteleve dhe apartamenteve private janë të paarritshme, një ushtri parisienësh do të largohen nga kryeqyteti për periudhën olimpike dhe do të marrin me qira shtëpinë e tyre duke fituar një pasuri. Një polemikë tashmë është ndezur për çmimet e shumë biletave 200 euro. Sipas Estanguet, bëhet fjalë për rreth 10% të atyre në shitje, të cilët do të mund të “financonin” gjithë të tjerët, të vendosur në më pak se 50 euro. Ndërkohë, shifrat e para janë marramendëse: 6.8 milionë bileta të shitura një vit pas fillimit, për një “thesar” prej 1 miliard eurosh tashmë të lënë mënjanë.
– TRANSPORTI: është një nga makthet e parisienëve dhe ka ende shumë punë për të bërë për të arritur qëllimin e transportit të 9 deri në 10 milionë njerëz në ditë nga një vend në tjetrin të Olimpiadës. Në Saint-Denis, rreth Stade de France, priten maja prej 1000 personash në minutë në transferta. Në letër, metroja, trenat, autobusët dhe tramvajet duhet t’ia dalin, duke pasur parasysh se një tren i ri ekspres i shpejtë pritet të lidhë aeroportin Charles de Gaulle me qendrën e Parisit, por për keqbërësit situata e trafikut në Paris do të shpërthejë, duke qenë se 185 kilometra në kryeqytet dhe rrethinë ato do të jenë të mbyllura dhe të rezervuara për personat e akredituar dhe mjetet e urgjencës. A do të mjaftojnë “Olimpistët”, pistat e biçikletave të ndërtuara për Lojërat që do t’ju lejojnë të lëvizni me dy rrota midis një vendi në tjetrin, duke shijuar edhe parkimin për pjesëmarrësit e akredituar?