Në fund të Luftës së Dytë Botërore dhe pas bombardimeve në Hiroshima dhe Nagasaki , Japonia ofroi një dorëzim të pakushtëzuar që shërbeu si parathënie e gjykimeve të luftës për Perandorin Hiroito dhe udhëheqjen e tij. Hideki Tojo mbajti postin e kryeministrit, duke qenë dëshmitar dhe përgjegjës për krimet e luftës që vendi japonez kreu në këtë periudhë. Ngjarjet ç’njerëzore, uria, torturat dhe vdekjet civile përbëjnë një nga kapitujt më të errët në historinë e vendit.
Pas përpjekjes së tij për vetëvrasje, gjyqit dhe ekzekutimit pasues, vendndodhja e eshtrave të Tojo mbeti mister. Tani, pas 70 vjetësh, duket se është zgjidhur pas deklasifikimit të dokumenteve zyrtare të qeverisë së Shteteve të Bashkuara.
Tojo u konsiderua një “kriminel lufte i klasës A”, siç thekson The New York Times në një artikull. Si rezultat i akuzave të vendosura ndaj tij, në dhjetor 1948, Tojo dhe gjashtë të burgosur të tjerë u dënuan me varje dhe u ekzekutuan nga një gjykatë ushtarake ndërkombëtare. Vendndodhja e eshtrave nuk dihej kurrë, megjithëse thashethemet sugjeronin se “ato u hodhën në oqean”.
Më shumë se 70 vjet më vonë, studiuesi japonez Hiroaki Takazawa , i specializuar në gjykatat e luftës në Universitetin Nihon në Japoni, arriti të zbulonte dokumentet e deklasifikuara së fundmi. Një raport që emëron kriminelët e ekzekutuar në anije dhe që zbulon itinerarin vijues të eshtrave të tyre.
Në vitin 2018, ndërsa Takazawa po studionte kriminelët japonezë të luftës në arkivin kombëtar Maryland në Shtetet e Bashkuara, ai gjeti një dokument të datës 1948 që ofronte prova bindëse të fatit të eshtrave të kryeministrit japonez. Një foto e thjeshtë me një iPad ishte hapi i parë në një proces verifikimi që zgjati me vite dhe që nuk u hodh në tabloidet japoneze deri në këtë muaj.
Provat tregojnë se trupat u identifikuan dhe u analizuan para se të transportoheshin në Yokohama, 35 kilometra nga Tokio. Atje, trupat u dogjën “me kujdes të veçantë për të mos lënë asnjë grimcë “, siç raportojnë me hollësi SH.B.A.
Asnjë vend adhurimi
Takazawa u referohet “thashethemeve” rreth vendndodhjes së trupit të Tojos dhe tregon strategjinë e qeverisë amerikane për të minimizuar çdo lloj adhurimi të perandorit dhe njerëzve të tij gjatë periudhës së pasluftës. Një reagim që mund të kishte provokuar një ringjallje të nacionalizmit japonez.
Në këtë mënyrë, udhëheqja ushtarake e gjeneralit MacArthur vendosi të shmangte varrosjet me nderime ose vendet e adhurimit për Tojo dhe kriminelët e tjerë të luftës. Që atëherë vendi i pelegrinazheve ka qenë Altari Yasukuni në Tokio.
Një vend që ka qenë objekt kritikash që kur 14 kriminelë lufte u përfshinë në gjykimet e Tokios pas luftës në 1978, mes tyre Tojo.
David L. Howell, profesor i historisë Japoneze në Universitetin e Harvardit, tregon se kjo procedurë bie ndesh me rregulloret e varrimit të Ushtrisë Amerikane të botuar në 1947. Një manual nga po ai vit jep indikacione mbi procedurën e ekzekutimit dhe varrimit që nuk ishte përmbushur atë dhjetor 1948.
Plagë të vjetra
Howell përshkruan qasjen e Shteteve të Bashkuara si “të gabuara” dhe gjithashtu thekson se ky sektor i popullsisë vazhdn ta kuptoj luftën, edhe sot, “si një akt vetëmbrojtjeje”.
Zbuluesi i dokumenteve, Takazawa, është tronditur nga zbulimi që ka ngjallur interes të madh në Japoni. Duke treguar vështirësitë me të cilat përballen hetimet e qeverisë japoneze të atyre viteve për shkak të shkatërrimit të dokumenteve zyrtare që mund të hedhin dritë mbi veprimet e qeverisë japoneze.
Hidetoshi Tojo, stërnipi i kryeministrit, ndau gjatë një interviste të martën kënaqësinë e tij për zgjidhjen e misterit rreth vendndodhjes së eshtrave. Pa komentuar për vendin që kishte stërgjyshi i tij në historinë japoneze, ai shtoi: Tojo gjithmonë thoshte që historia vjen në vendin e duhur dhe tani, pas 75 vjetësh, jam krenar që them mbiemrin tim.