Më 29 qershor tëvitit 1995, anija hapsinore amerikane “Atlantis” u ankorua në stacionin rus “Mir”, duke formuar satelitin më të madh artificial në orbitën e Tokës.
NASA dhe agjencia ruse e hapësirës filluan një epokë të re në bashkëpunimin ndërkombëtar hapësinor në qershor të vitit 1995, kur anija kozmike Atlantis u ankorua me stacionin hapësinor rus Mir për herë të parë.
Misioni i Atlantis, STS-71, nisi më 27 qershor dhe shënoi të 100-in SHBA lëshimi i hapësirës njerëzore. Së bashku, Atlantis dhe Mir u bënë anija kozmike më e madhe e kombinuar ndonjëherë në orbitë, me një total prej gati gjysmë milioni paund.
Për ankorim, Komandanti i Anijes Hoot Gibson pozicionoi Atlantis direkt poshtë Mir, në mënyrë që graviteti i Tokës natyrshëm të frenonte afrimin e orbiterit “lart” ndaj Mir. Shkalla përfundimtare e afrimit prej rreth një inç në minutë përfundoi 216 milje detare mbi rajonin e Liqenit Baykal të Rusisë, me një ankorim gati perfekt, me më pak se një inç dhe gjysmë shkalle.
Programi Shuttle-Mir përfshinte 11 fluturime të anijes kozmike dhe 7 rezidenca astronautësh në Mir dhe ndihmoi në hapjen e rrugës për Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës që është tani në orbitë.
Anija Atlantis për vajtje-ardhje në hapësirë u lidh me Stacionin Ndërkombëtar, duke përmbushur kështu edhe udhëtimin e saj të fundit. Agjencia amerikane e hapësirës, NASA, njoftoi se anija Atlantis u lidh për herë të fundit me stacionin orbital 350 kilometra mbi Oqeanin Paqësor.
Agjencia tha se astronautët trasportuan veshjet e hapësirës dhe pajisjet në stacion.
Ekuipazhi i anijes ndeshi në një problem me sistemin e inspektimit të shtresës mbrojtëse të anijes pas hedhjes në hapësirë, por NASA tha se astronautët përdorën metoda alternative për të inspektuar anijen.
6 astronautët e anijes Atlantis punuan një javë në stacion dhe bënë tri ecje të hapësirë. Ekupazhi çoi gjithashtu bateri dhe pjesë për një laborator rus që u përdorën për eksperimente shkencore.