Shkurt 1229
Më shkurt 1229, Jeruzalemi bie në duart e Frederikut II të Perandorisë së Shenjtë Romake.
Perandori gjerman Frederick II Hohenstaufen ishte ai që udhëhoqi Kryqëzatën e Gjashtë në 1228-1229. Para fillimit të fushatës, vetë perandori u ekkomunikua nga Papa Gregori IX, i cili e quajti atë jo një kryqtar, por një pirat i cili do të “rrëmbente mbretërinë në Tokën e Shenjtë”. Frederiku ishte martuar me vajzën e mbretit të Jeruzalemit dhe ishte gati të bëhej sundimtari i Jeruzalemit. Ndalimi i fushatës nuk preku kryqtarët, të cilët ndoqën perandorin.
Në verën e vitit 1228 – Frederick zbarkoi në Siri. Atje ai ishte në gjendje të bindte al-Kamil, i cili luftoi me emirët e tij sirianë, të kthente Jeruzalemin dhe territoret e tjera të mbretërisë tek ai në këmbim të ndihmës kundër armiqve të tij – si myslimanë ashtu edhe të krishterë. Marrëveshja përkatëse u përfundua në Jaffa në Shkurt 1229.
Si pjesë e kushteve të marrëveshjes, Frederik merrrte edhe kontrollin e Sidonit, Xhafës, Nazaretit, dhe Betlehemit, duke u dhënë të krishterëve qasje në bregdet, ndërsa el – Kamili ruante kontrollin e Kupolës së Shkëmbit, Xhamisë el-Aksa, dhe Malit të Tempullit në Jeruzalem; të krishterët lejoheshin ta vizitonin. Perandori që arriti të merrte qytetin përmes një marrëveshje diplomatike e shpalli veten mbret në 1229. Po kështu, ai gjithashtu qeverisi mbi Betlehemin dhe Nazaretin.
Më 18 Mars, kryqtarët hynë në Jeruzalem pa luftë. Pastaj perandori u kthye në Itali, mundi ushtrinë e papës të dërguar kundër tij dhe e detyroi Gregorin, nën kushtet e paqes së Shën Germainit të vitit 1230, të tërhiqte shkishërimin e tij dhe të njihte traktatin me Sulltanin. Jeruzalemi, kështu, u kaloi kryqtarëve vetëm në kurriz të kërcënimit që ushtria e tyre i paraqiste al-Kamilit, madje edhe falë aftësive diplomatike të Frederikut.