Një nga misteret e mëdha të historisë së mesjetës së vonë ka të bëjë me arsyen pse vikingët, të cilët ishin vendosur përgjatë brigjeve të Grenlandës jugore që nga viti 985, i braktisën tokat e tyre në shekullin e 15-të. Deri më tani, hipoteza më e ndarë nga studiuesit, argumenton se popullatat u detyruan të iknin për shkak të temperaturave gjithnjë e më të ftohta, për shkak të Epokës së Vogël të Akullit. Prandaj, i ftohti i pengoi kolonitë të merrnin të korra të mjaftueshme për ushqim.
Tani, një hulumtim, i udhëhequr nga Universiteti i Masaçusets Amherst (SHBA) dhe i botuar në Science Advances , e përmbys plotësisht këtë hipotezë të vjetër: vikingët norvezë u larguan për shkak të thatësirës.
Kur vikingët u vendosën në Grenlandë, ata pastruan tokën nga shkurret duke rritur zhvillimin e kullotave të mëdha për bagëtinë e tyre. Kështu ata arritën të gjenin një ekuilibër me mjedisin, aq sa u vendosën përgjithmonë në zonën lindore të ishullit. Megjithatë, 400 vjet më vonë, pati një varfërim të popullsisë dhe një kolaps demografik.
Studiuesi Raymond Bradley shpjegon: «Para studimit tonë, të dhënat e bërthamës së akullit të përdorura për të rindërtuar temperaturat në Grenlandë ishin marrë nga zona mbi 1000 kilometra në veri dhe mbi 2000 metra mbi nivelin e detit. Prandaj, ata nuk ishin shumë përfaqësuese për të studiuar atë që po ndodhte në brigje”. Kolegu Boyang Zhao shton: “Në vend të kësaj, studimi ynë, i cili zgjati tre vjet, u zhvillua në liqenin 578 , i cili ishte ngjitur me një ish fermë norvegjeze dhe të dhënat e mbledhura na lejuan të rindërtonim historinë e klimës së 2000 viteve të fundit. ”
Me materialin në dispozicion, studiuesit amerikanë e përqendruan vëmendjen e tyre në dy elementë: një lipid që lejon që temperatura të rindërtohet me kalimin e kohës dhe veshja e dyllit që mund të jetë një tregues i reshjeve në një rajon – që gjendet në gjethet e bimëve dhe përcakton shpejtësinë me të cilën rriten shkurret në lidhje me avullimin e ujit nga vetë gjethet.
“Ajo që ne zbuluam – përfundon Zhao – është se temperatura, në atë kohë, nuk ndryshoi veçanërisht në Grenlandën jugore, por u bë vazhdimisht më e thatë.” Thatësirat e zgjatura do të prishnin ekuilibrin aq sa për ta bërë vendbanimin viking të paqëndrueshëm. Dhe sipas autorëve të studimit, këto të dhëna rishkruajnë një faqe të historisë njerëzore.