“Kremlini përpiqet ta ripërcaktojë konfliktin si një luftë botërore dhe përgatit përshkallëzimin”. Ndërsa “ka shenja se regjimi po shndërrohet nga autoritar në totalitar”.
Ai po citonte fjalë për fjalë spikerin e Vladimir Putinit, Vladimir Solovyov, kur në emisionin e tij të bisedave në televizionin rus, koleges së tij Margarita Simonyan se “gjithçka do të përfundojë në një sulm bërthamor” ai u përgjigj “por ne do të shkojmë në parajsë ndërsa ata thjesht do të rrëzohen”.
Në një debat gjatë forumit Valdai në tetor 2018 në Soçi, presidenti rus tha pikërisht se në rast të një lufte atomike “rusët do të ngrihen në parajsë si martirë”. Arsyeja: Ata kurrë nuk do të nisin të parët, por vetëm si hakmarrje pas një sulmi bërthamor armik, theksoi ai. Duke shtuar komentin cinik për përfundimin e “ata”, të përsëritur më pas nga Solovyov. Putin kishte deklaruar më herët se Rusia po mundte kundërshtarët në garën e armëve. Që nga fillimi i “operacionit ushtarak” në Ukrainë, kreu i Kremlinit ka shumëfishuar referencat pak a shumë të drejtpërdrejta për mundësinë e përdorimit të armëve bërthamore. E njëjta retorikë përshkon mediat shtetërore: programet e lajmeve tani flasin vazhdimisht për Luftën e Tretë Botërore të afërt.
“Nuk ka asnjë shkëputje midis narrativës propagandistike dhe pozicioneve që po merr regjimi,” thotë sociologu Greg Yudin, profesor i filozofisë politike në Shkollën e Shkencave Ekonomike dhe Sociale në Moskë (zonjat, e njohur në Rusi si “Shaninka”). “Kremlini po mobilizon opinionin publik për një përshkallëzim”, tha Yudin për Fanpage.
Solovyov dhe Simonyan, drejtor i rrjetit televiziv propagandistik Rt, njihen për konformizmin e tyre agresiv: ata janë më realistë se mbreti, ose më mirë më caristë se cari. A nuk e përdorin ata luftën bërthamore vetëm për mburrje?
Jo ashtu. Pothuajse të gjithë kanë shpëtuar që Solovyov po citonte Putinin në artikullin e tij mbi “Rusët në Parajsë”. Por është emblematike e harmonisë mes propagandës dhe asaj që Kremlini ka në mendje kohët e fundit.
A është real rreziku i një përshkallëzimi kaq dramatik?
Narrativa shkon e gjitha në këtë drejtim, për fat të keq. Pas vështirësive të hasura në fushën e betejës, për këtë po flitet në nivelet e larta: “Ndoshta duhet ta kthejmë operacionin special në luftë botërore”, pyesin përgjegjësit e politikës ruse. Ata po shqyrtojnë. Ndërkohë ata përgatisin terrenin. Kjo është arsyeja pse unë nuk shoh ndonjë ndarje në këtë moment mes veprimit të qeverisë dhe propagandës.
Pra, a po ndryshon natyra e “operacionit special” në Ukrainë?
Ne po hyjmë në një fazë tjetër për sa i përket qasjes. Propaganda shtetërore po përpiqet ta ripërcaktojë konfliktin si një “Luftë e Madhe Patriotike” (siç e quajnë rusët Lufta e Dytë Botërore, e cila i pa ata fitues ndaj Gjermanisë naziste, ed). Kjo mund të jetë mënyra për të përgatitur vendin për mobilizim. E cila do të pranohej vetëm nëse “operacioni ushtarak special” jashtë territorit kombëtar do të bëhej një luftë e plotë, me përfshirjen totale të atdheut. Kjo do ta shtynte popullsinë të rishikonte situatën dhe të përfshihej në përpjekjet e luftës. Ky lloj ndërrimi po ndodh.
Por një mobilizim do të ishte i tretshëm për shoqërinë. A nuk është ky një rrezik politik shumë i lartë për regjimin?
Besoj se aktualisht është duke u vendosur për këtë çështje. Është e qartë se mobilizimi përfshin një ndryshim të qasjes nga ana e popullatës. Ata po përpiqen ta lehtësojnë këtë me këtë narrativë të re. Dhe duket se funksionon. Kam dëgjuar njerëz që thonë se po, ne e filluam luftën dhe kjo është e gabuar, por “tani jemi në të dhe duhet të shkojmë deri në fund”. Këto janë pozicione shumë të rrezikshme. Nëse Kremlini është i suksesshëm në propagandimin e kësaj narrative, atëherë mund të jetë gjithashtu i suksesshëm në bërjen e vendit të tretet një mobilizim.
Një mobilizim i përgjithshëm?
Besoj se do të ishte një mobilizim i pjesshëm. Nuk do të mbulonte të gjithë Rusinë. Në veçanti, të rinjtë në qytetet e mëdha janë shumë skeptikë ndaj kësaj lufte. Ekziston rreziku që të ketë rezistencë të fortë. Por kini kujdes nga nënvlerësimi i aftësisë historike të Rusisë për të përdorur qytetarët e saj si ushqim topash.
Mobilizimi rreth flamurit, historisë dhe miteve kombëtare si ai i “Luftës së Madhe Patriotike”. Për të mos folur për mobilizimin e mundshëm ushtarak. Një vend autoritar që mobilizon popullsinë e tij duket shumë si një sistem totalitar. Çfarë regjimi është tani i Putinit?
Procesi që e çoi atë drejt totalitarizmit filloi shumë përpara luftës. Por tani ka shumë elementë të rinj. Më parë, ekzistonte një rregull i përgjithshëm që dikush mund të mendonte, besonte dhe thoshte çfarë të pëlqente. Mjaftoi të hiqja dorë nga çdo lloj veprimi politik. Tani është ndryshe. Tani popullatës i kërkohet mbështetje aktive për regjimin. Dhe nëse nuk jeni mbështetës, jeni menjëherë dyshues. Karakteristika autoritare e një shoqërie të depolitizuar mbetet: askush nuk dëshiron të flasë për politikën në Rusi. Por tani ne mbajmë anën e qeverisë për çështje strategjike. Dhe kjo është një shenjë e kalimit nga autoritarizmi në totalitarizëm. Për më tepër, është duke u zhvilluar një ideologjizim i ashpër, veçanërisht në fushën e arsimit. Nga universiteti në çerdhe. Në këtë të fundit, në veçanti, zbulohet një estetikë e re fashiste, ku fëmijët duhet të kryejnë koreografi pro regjimit. Ekziston gjithashtu një nivel i lartë i dhunës represive. Me pak fjalë, ka prova që ne po ecim në një drejtim totalitar. Besoj se kjo do të vazhdojë. Se ne do të shkojmë shumë më tej në këtë rrugë.
Burimi: fanpage.it/ Përgatiti për botim: L.Veizi