Renato Curcio lindi në Monterotondo, Romë, më 23 shtator 1941. Ai lindi nga një lidhje jashtëmartesore midis nënës së tij Jolanda Curcio, një vajzë e re puliane që emigroi në Romë, dhe Renato Zampa, vëllai i regjisorit të njohur të filmit Luigi Zampa.
Fëmijëria
Ai jeton një fëmijëri të vështirë për shkak të punëve të pasigurta të nënës së tij. Ai u shënua shpejt nga vdekja e xhaxhait të tij Armando, një punëtor në Fiat, i vrarë në 1945 nga një hakmarrje nga RSI apo pëndryshe Republika Sociale Italiane, e njohur gjerësisht si Republika e Salòs, një emër i marrë nga qeveria fashiste e krijuar në Itali, territori i pushtuar nga nazistët dhe i themeluar nga Musolini në 1943.
Rinia
Renato e kaloi adoleshencën midis Milanos dhe Albergës, ku u bë pjesë e militantëve katolik. Ai u diplomua në Institutin Galileo Galilei në Campochiesa, një fshat i Albenga.
Në vitin 1962 kalon në Trento dhe regjistrohet në Fakultetin Historik të Sociologjisë, prej nga do të nisnin mobilizimet e njohura studentore disa vite më vonë (1968). Në Trento ai takohet me Margherita “Mara” Cagol, e cila do të bëhet gruaja e tij. Në vitin 1967 ata themeluan grupin e studimit “Universiteti Negativ”: grupi kryen një analizë dhe trajnim teorik përmes studimit dhe rileximit të teksteve të shpërfillura nga kurset universitare. Ndër autorët janë Che Guevara, Mao Ce-Tung, Herbert Marcuse, Cabral, Panzieri.
Bindja ideologjike
Në këto vite piqet “kredoja” e tij ideologjike brenda betejave universitare, duke u bashkuar me disa grupe të vogla të ekstremit të majtë. Për një periudhë të caktuar ai ndau shtëpinë e tij me Mauro Rostagno, një figurë e majtë, e kulturuar dhe karizmatike, e cila u mbiquajt edhe “Che” i Trentos.
Ai do të përfundojë të gjitha provimet, pastaj me zgjedhje politike, do të vendosë të mos diplomohet.
Curcio, i cili iu bashkua revistës së frymëzuar nga marksist-leninizmi “Lavoro Politico”, ka mundësinë të shprehë mendime që janë të largëta nga lufta e armatosur.
Brigadat e Kuqe
Rishikimi i çështjes së dhunës vjen pas (dhe sipas të gjitha gjasave të shkaktuara edhe nga) përleshjet në Avola më 2 dhjetor 1968: me këtë rast, policia qëlloi mbi punëtorët, duke vrarë dy dhe duke vazhduar të qëllonte pa pushim për 25 minuta.
Në fillim të nëntorit 1969 jemi në protestë të plotë studentore: Curcio merr pjesë në Konventën tashmë të famshme Chiavari në hotelin Stella Maris. Këtu hidhen bazat për fillimin e luftës së armatosur në Itali, në të cilën merr pjesë edhe një bërthamë anëtarësh të Kolektivit Politik Metropolitan të Milanos. Një vit më pas u themeluan Brigadat e Kuqe: ishte maji i vitit 1970 kur fletëpalosjet e para me yllin me pesë cepa u shfaqën në lagjen Lorenteggio në Milano.
Curcio është në krye të “Brigade Rosse” së bashku me gruan e tij Mara dhe Alberto Franceschini. Aksioni i parë subversiv ndodh më 17 shtator 1970, kur grupi hedh në erë garazhin e Giuseppe Leonit, menaxher i kompanisë SIT Siemens. SIT Siemens, Pirelli, Alfa Romeo janë industritë e para ku vendoset partia e armatosur.
Arrestimi
Në vitin 1974 Curcio u arrestua. Falë një aksioni të drejtuar nga Mara, Curcio arrin të arratiset në shkurt 1975. Në verën e të njëjtit vit gruaja e tij vdes gjatë një përplasjeje me policinë. Renato Curcio u arrestua sërish në fillim të vitit 1976 (falë infiltrimit të Silvano Girotto brenda “Brigade Rosse”, i cili më pas hyri në histori si “Frate Mitra”).
Me vdekjen e Marës dhe burgosjen e liderëve Curcio dhe Franceschini, lidershipi i lëvizjes kaloi në duart e eksponentëve të të ashtuquajturit “krahu militarist” me në krye Mario Moretti që do të sjellë grupin në sezonin e trishtë të vrasjeve dhe lëndimet që Italia do t’i njohë nga gjysma e dytë e viteve ’70.
Edhe pse Curcio kurrë nuk e kishte teorizuar dhunën si gjakderdhje, ai kurrë nuk u pendua për zgjedhjet e tij.
Burgu
Qëndroi në burg nga viti 1976 deri më 7 prill 1993, sot është drejtor në kooperativën “Sensibili alle largohet”, për të cilën ka shkruar libra me temën e pasigurisë sociale: “Il dominio flessibile”, “Il consumatore lavorato” e “L’azienda totale”.
Burimi: biografieonline.it