Kryeministri Edi Rama tha se nuk ka pasur përfitime ekonomike nga blloku i bashkëpunimit ekonomik të Kinës 17+1 me vendet e Evropës Lindore, por tha se Shqipëria do të mbetet në grupin për të mbajtur dialogun me Pekinin.
Shqipëria ka një histori të gjatë, me Kinën, e cila ishte aleate me Partinë Komuniste kur ishte nën diktaturën komuniste për gati pesëdhjetë vjet.
Rama, duke folur gjatë një vizite në Tokio, Japoni të mërkurën, tha se korniza, pjesë e iniciativës së saj Brez dhe Rrugë, ka përfitimet e saj, por “për sa i përket ndikimit ekonomik, do të thosha zero”.
Të dhënat e përpunuara nga BIRN në vitin 2021 zbuluan se ndërsa vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor po gëzojnë rritje të investimeve kineze, në Shqipëri ato kanë rënë dhe nuk ka pasur investime të mëdha që nga viti 2016.
Pavarësisht tërheqjes së Lituanisë nga grupimi në vitin 2021, një pararendës i marrëdhënieve të dobëta të përkeqësuara më tej nga lidhjet në rritje të Vilnusit me Tajvanin dhe dalja e Estonisë në vitin 2022, Rama tha se Shqipëria do të qëndrojë në vend.
“Ne nuk do të tërhiqemi. Ne do të qëndrojmë dhe mendoj se tërheqja në parim nuk është një ide e mirë”, duke shtuar se tani më shumë se kurrë, është e rëndësishme që vendet të vazhdojnë dialogun dhe të “flasin sa më shumë që të mundemi me njëri-tjetrin”.
Kur u pyet në lidhje me pranimin e investimeve nga Kina, ndërsa ajo përpiqet të bëhet më e pranishme në rajon, ai tha: “Sektorët tanë strategjikë janë pjesë e vizionit tonë strategjik për të ardhmen. Ato janë shumë të lidhura me vendin ku ne punojmë me familjen e vendeve ku i përkasim.”
Ai shpjegoi, “Ne duam të ndajmë barrën tonë të sigurisë me vendet që janë pjesë e aleancave tona strategjike”. Këto, tha ai, “janë emërtuar Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian”.
Në vitin 2013, Udhëheqësi i Partisë Komuniste të Kinës dhe presidenti i vendit Xi Jinping i shpallën botës planin e tij të ri. Ai foli për një “Rrip Ekonomik të Rrugës së Mëndafshit” të udhëhequr nga Kina, bazuar në parimin e rrugës së vjetër tregtare që lidhte lindjen me perëndimin, shekuj më parë.
Duke premtuar një situatë “win-win” për të gjithë të përfshirët dhe duke deklaruar se Kina nuk do të ndërhynte kurrë në punët e brendshme të vendeve të përfshira, interesi ishte minimal dhe jo i përkushtuar.
Përpara disa vitesh dhe projekti “Një brez, një rrugë” (BRI) ka nënshkruar më shumë se 124 vende dhe 29 organizata ndërkombëtare deri më sot.
Në Evropë, informacioni i fragmentuar konfirmon se ndërmarrjet shtetërore kineze kanë aksione të mëdha në dymbëdhjetë porte, përfshirë portin e Pireut. Qeveria ka gjithashtu aksione të mëdha në kompaninë shtetërore malteze të energjisë – një marrëveshje që është turbulluar nga polemika dhe akuza për ryshfet ndaj politikanëve maltezë dhe vrasjen e një gazetari.
Kina gjithashtu kontrollon një përqindje të konsiderueshme të aeroporteve të kontinentit duke përfshirë Heathrow, Toulouse dhe Frankfurt.
Pekini është detyruar të kundërshtojë pretendimet e “diplomacisë së kurthit të borxhit” për shkak të huadhënies së shumave të konsiderueshme vendeve dhe projekteve që nuk ishin të realizueshme. Në rastin e Malit të Zi, paaftësia e vendit për të shlyer këstet e tij pothuajse rezultoi në detyrimin e dorëzimit të një pjese të territorit derisa tre banka ndërkombëtare ndërhynë.
Megjithatë, Kina pohon se nuk angazhohet në asnjë formë të diplomacisë së kurthit të borxhit.
(Alice Taylor | Exit.al)