Gjurmët më të vjetra të pigmentit të kuq, të gjetura ndonjëherë deri më tani, janë gjetur në një fosil të bretkosës. Pse e kuqja, e cila përmban substanca potencialisht toksike, është ende e pranishme te kafshët?
Më pak se 2% e popullsisë së botës ka flokë të kuq: është një gjendje shumë e rrallë dhe përcaktohet nga prania e një pigmenti të quajtur feomelaninë, një nga pesë llojet e melaninës të pranishme në organizmat e gjallë.
Por kur lindi kjo ngjyrë dhe pse evoluoi nëse është potencialisht e dëmshme për ata që “e veshin”? Një studim i botuar në Nature Communications (gjithashtu) u përgjigjet këtyre pyetjeve, duke përshkruar për herë të parë një metodë të besueshme për identifikimin e gjurmëve fosile të pigmenteve me ngjyrë, të cilat mund të rezultojnë të jenë një ndihmë e madhe në studimin e evolucionit të ngjyrës në qeniet e gjalla.
NGJYRA NGA E KALUARA. Në shumicën dërrmuese të rasteve, një fosil nuk përmban më informacion në lidhje me ngjyrën e kafshës (ose bimës) që e ka krijuar atë: temperaturat dhe presionet shumë të larta ndaj të cilave u nënshtrohen mbetjet organike degradojnë të gjitha substancat kimike, duke përfshirë pigmentet që përcaktojnë atë. ngjyrë.
Ekipi nga Kolegji Universitar i Cork, Irlandë, megjithatë, arriti të rindërtojë, duke eksperimentuar në pupla të ndryshme të shpendëve, rrugën e transformimit të pigmenteve me ngjyra gjatë procesit të fosilizimit dhe të identifikojë gjurmët që lë: me fjalë të tjera, metodën e tyre. nuk identifikon melaninat (të cilat nuk ruhen në një fosil), por gjurmët biokimike të lëna nga transformimi i tyre. Teknika u aplikua më pas në fosilet e dinosaurëve, zogjve dhe bretkosave .
PSE E KUQE? Dhe janë pikërisht këto të fundit që kanë dhënë rezultatet më interesante: fosilet e përdorura i përkasin species Pelophylax pueyoi , e cila ka jetuar rreth 10 milionë vjet më parë, dhe përmban gjurmë jo vetëm të eumelanin (ajo që përcakton ngjyrat kafe dhe të zezë) , por edhe të feomelaninës . Zbulimi e bën bretkosën kafshën më të vjetër që kemi gjetur, lëkura e së cilës përmbante ngjyrën e kuqe. Dhe kjo është veçanërisht interesante sepse feomelanina është një substancë e ashtuquajtur fototoksike, e cila reagon ndaj dritës së diellit, duke përforcuar efektet e saj negative: nëse është kaq e dëmshme, si ka evoluar tek kafshët dhe ka arritur tek ne? Vazhdimi i studimit të evolucionit të ngjyrave, tani që mund t’i identifikojmë ato edhe në fosile, mund të na ndihmojë t’i përgjigjemi kësaj pyetjeje./kb
Burimi: Focus.it