Më 3 shkurt 2022, SpaceX lëshoi 49 satelitë Starlink në orbitën e ulët të Tokës. Brenda pak ditësh, shumica e tyre u shpërbënë ndërsa hynë përsëri në atmosferë , duke lënë një gjurmë të zjarrtë në qiellin mbi Karaibe. Në atë kohë, kompania e Elon Musk ia atribuoi katastrofën një stuhie të moderuar gjeomagnetike . Por tani, falë një hulumtimi të ri, po del në pah një shpjegim shumë më i thellë dhe më interesant: mund të ketë qenë një stuhi magnetike e lidhur me një ngjarje brenda Diellit, të quajtur “Terminator” .
Dielli “fryn” termosferën e Tokës
Ndërsa Dielli lëshon energji përmes shpërthimeve dhe stuhive, termosfera e Tokës zgjerohet : edhe pse është e hollë, dendësia e saj mund të rritet mjaftueshëm për të ushtruar rezistencë aerodinamike mbi satelitët, duke i ngadalësuar ata. Pasi ngadalësohen, ato humbasin lartësi, përjetojnë më shumë fërkime dhe përfundimisht shpërbëhen kur hyjnë përsëri në atmosferë. Por në rastin e satelitëve Starlink, disa anomali kanë ngritur dyshime se nuk ishte një stuhi e thjeshtë gjeomagnetike që shkaktoi katastrofën .
Një çështje ciklesh, të shkurtra apo të gjata
Në fakt, stuhia që goditi Starlinks u klasifikua si G1: më e dobëta e mundshme, sipas shkallës NOAA. Një intensitet i tillë nuk mjafton për të shpjeguar një humbje kaq të madhe. Diçka nuk shkoi mirë.
Dielli ndjek dy cikle kryesore : ciklin 11-vjeçar , i cili shkon nga një minimum në një maksimum të aktivitetit diellor, dhe një cikël më të gjatë, 22-vjeçar , të quajtur cikli Hale , i lidhur me përmbysjen e fushës magnetike diellore. Gjatë këtij cikli, formohen vija magnetike — të quajtura “petulla magnetike” — që lëvizin drejt ekuatorit dhe anulojnë njëra-tjetrën në të ashtuquajturën ngjarje “Terminator” .
Sipas fizikantit diellor Scott McIntosh , kjo ngjarje është një lloj “dhimbjesh vdekjeprurëse magnetike përfundimtare”, një fazë tranzicioni që shkakton ndryshime intensive në sjelljen e Diellit. Pas çdo ngjarjeje Terminator, Dielli “ndizet përsëri”, duke rritur papritur emetimet e tij ultravjollcë dhe duke ngrohur me dhunë shtresat e sipërme të atmosferës së Tokës. ” Terminatori ” që ndodhi në fund të vitit 2021 mund të ketë ndryshuar fluksin diellor në një mënyrë të tillë që të fryjë atmosferën e Tokës dhe të shkaktojë katastrofën e satelitit.
Numri i objekteve që rihyjnë në atmosferë nga hapësira, çdo vit, midis viteve 1975 dhe 2024
Të dhënat (shih grafikun më sipër) tregojnë se, pas çdo ngjarjeje Terminator, ka një rritje të shkallës së zbërthimit orbital. Asnjë nuk është shënuar aq sa ai i vitit 2022, viti i “masakrës” së Starlink.
Nuk ishte vetëm SpaceX që u godit: Capella Space, një tjetër kompani amerikane që operon me satelitë vëzhgimi të Tokës, raportoi gjithashtu një rritje të rezistencës atmosferike 2-3 herë më të madhe se sa pritej , me satelitët që po kalben shumë përpara jetëgjatësisë së tyre të parashikuar.
Dielli është ylli që njohim më mirë — megjithatë ai prapëseprapë na surprizon , shpesh në mënyra spektakolare. Ndërsa hyjmë në një epokë të re aktiviteti intensiv diellor, të kuptuarit e fenomeneve si Terminatori nuk është vetëm një sfidë shkencore, por një domosdoshmëri për të mbrojtur teknologjinë në të cilën mbështetet bota jonë ./E.T/FOCUS.IT