Është e njohur mirë se çështja e pabarazive sociale është e ndërthurur fort me atë të krizës klimatike. Por, në çfarë mase saktësisht,ndikojnë ndryshimet në të ardhura në përgjegjësitë e ndryshme për ndryshimet klimatike? Sipas një studimi të botuar në Nature Climate Change , 10% e njerëzve më të pasur të botës kanë kontribuar në dy të tretat e ngrohjes globale që nga viti 1990, dhe në rritjen që rezulton në ngjarje ekstreme të motit , siç janë valët e të nxehtit ose thatësirat.
Çështja e investimeve. Hulumtimi, i koordinuar nga Instituti Ndërkombëtar për Analizën e Sistemeve të Aplikuara (IIASA, në Austri), nxjerr në pah lidhjen jo vetëm midis zakoneve dhe stileve të jetesës, por edhe, dhe mbi të gjitha, midis zgjedhjeve të investimeve të pjesës më të vogël dhe më të privilegjuar të popullsisë së botës dhe ekstremeve të temperaturës dhe thatësirës që mund të gjenden në rajone të botës larg kësaj pasurie .
1% e më të pasurve të botës kanë kontribuar 26 herë më shumë se mesatarja globale në rritjen e temperaturave ekstreme mujore , e cila ndodh një herë në një shekull, dhe 17 herë më shumë se mesatarja globale në thatësirat në Amazonë.
Një zonë për të ndërhyrë. Ndërsa përgjegjësia më e madhe e më të pasurve përballë krizës klimatike është e njohur prej kohësh, studimi ka meritën e nxjerrjes në pah të lidhjes midis mënyrës se si shpenzojnë dhe investojnë më të pasurit dhe ngjarjeve ekstreme klimatike . Falë një modeli të ri që kombinon të dhënat ekonomike me simulimet klimatike, ka arritur të vlerësojë kontributin e emetimeve nga grupe të ndryshme të ardhurash në ekstremet klimatike.
Sipas autorëve të punimit, emetimet e dioksidit të karbonit vetëm nga 10% më e pasur e Shteteve të Bashkuara dhe Kinës do të kishin shkaktuar një rritje dy deri në trefish të ekstremeve të nxehtësisë në rajonet e cenueshme. “Ne zbuluam se emetuesit e pasur luajnë një rol të madh në nxitjen e ekstremeve klimatike, gjë që ofron mbështetje të fortë për politikat klimatike që synojnë emetimet e tyre”, shpjegon Sarah Schöngart, autorja kryesore e studimit.
Paraja në qarkullim. Studimi është një tjetër argument në favor të politikave klimatike që marrin parasysh emetimet e gazrave serrë të lidhura me aktivitetet investuese të kompanive të mëdha. Një shembull? Një bankë ose kompani sigurimi që financon dhe mbështet kompanitë e angazhuara në prodhimin e energjisë nga lëndët djegëse fosile, ose që ofron një kredi për një kompani që nxjerr qymyr.
Edhe nëse institucioni financiar në fjalë nuk është drejtpërdrejt përgjegjës për ato emetime, mbështetja e tij për këto aktivitete lejon lirimin e emetimeve që ndryshojnë klimën.
Nëse ndotësit e pasur paguajnë për emetimet e tyre duke drejtuar investimet e tyre, kjo do të siguronte mbështetjen e shumëpritur për politikat e përshtatjes në vendet në Jug të globit , të cilat janë të ndjeshme ndaj ngrohjes globale dhe ngjarjeve ekstreme të motit dhe janë më pak përgjegjëse për emetimet e tyre./E.T/FOCUS.IT