Më 22 qershor 1942, në kulmin e Luftës së Dytë Botërore, Kongresi i Shteteve të Bashkuara miratoi Pengun e Besnikërisë (Pledge of Allegiance) si formulë zyrtare të përkushtimit ndaj flamurit dhe kombit amerikan. Ky akt përforcoi simbolikisht unitetin kombëtar dhe ndjenjën e patriotizmit në një periudhë vendimtare për historinë e SHBA-së dhe botës.
Origjina e pengut
Forma fillestare e Pengut të Besnikërisë u krijua në 1892 nga Francis Bellamy, një ministër dhe autor me bindje socialiste. Ai shkroi tekstin me rastin e 400-vjetorit të zbarkimit të Kristofor Kolombit në Amerikë, si pjesë e një programi arsimor për të nxitur ndjenjën e bashkimit kombëtar në shkollat amerikane:
“I pledge allegiance to my Flag and the Republic for which it stands, one nation indivisible, with liberty and justice for all.”
Ky version i parë u recitua për herë të parë më 12 tetor 1892, në shkolla anembanë SHBA-së. Qëllimi i Bellamy ishte të krijonte një ndjenjë të përbashkët identiteti kombëtar në një vend të mbushur me emigrantë nga kultura të ndryshme.
Ndryshimet në tekst
Gjatë dekadave që pasuan, teksti i pengut u ndryshua disa herë:
1923: Fjala “my Flag” (flamuri im) u zëvendësua me “the Flag of the United States” për t’i dhënë më shumë qartësi dhe për të shmangur keqkuptimet nga emigrantët e rinj.
1924: U shtua fjalia “of America” për ta bërë emërtimin edhe më të saktë:
“I pledge allegiance to the Flag of the United States of America…”
“Unë premtoj besnikëri ndaj Flamurit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës”
1942: Kongresi e miratoi zyrtarisht si pjesë të Kodit të Flamurit të SHBA-së (U.S. Flag Code), duke e vendosur pengun si një komponent të rëndësishëm të ceremonive patriotike, veçanërisht në shkolla.
Shtesa “nën Zotin”
Më vonë, në vitin 1954, gjatë Luftës së Ftohtë dhe në përgjigje të rritjes së ndikimit të komunizmit ateist, Presidenti Dwight D. Eisenhower mbështeti një amendament që shtoi shprehjen “under God” (nën Zotin), duke e bërë tekstin siç njihet sot:
“I pledge allegiance to the Flag of the United States of America,
and to the Republic for which it stands,
one Nation under God, indivisible,
with liberty and justice for all.”
“Unë premtoj besnikëri ndaj Flamurit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës,
dhe ndaj Republikës që ai përfaqëson,
një Komb nën Zotin, i pandashëm,
me liri dhe drejtësi për të gjithë.”
Rëndësia historike
Miratimi i pengut në vitin 1942 kishte një domethënie të veçantë:
Në kohë lufte, SHBA-ja kërkonte të forconte ndjenjën e unitetit dhe besnikërisë ndaj kombit dhe institucioneve të tij.
Në aspektin edukativ, pengu u bë pjesë e përditshme e mësimit në shkolla, duke formuar një gjeneratë me ndjenjë të thellë përkatësie kombëtare.
Në aspektin simbolik, ai u kthye në një ritual solemn në ngjarje shtetërore, sportive, politike dhe fetare, duke u konsideruar një nga simbolet më të fuqishme të identitetit amerikan.
Sot
Pengu i Besnikërisë mbetet një objekt diskutimi për disa, veçanërisht për përdorimin e frazës “nën Zotin” që sfidohet nga ata që mbrojnë ndarjen mes shtetit dhe fesë. Megjithatë, si tekst dhe ritual, ai përfaqëson një pjesë të rëndësishme të trashëgimisë politike dhe kulturore amerikane, e lindur nga një nevojë për unitet dhe që ka reflektuar në çdo kohë frymën e epokës.
Përgatiti: L.Veizi